Bea Bozon

Mensen worden silhouetten, landschappen worden ritmes en vlakken. Ze gaan in elkaar over en vormen samen een beeld. Mijn werk is figuratief/realistisch maar met steeds meer abstracte kwaliteit. De schilderijen zijn gebaseerd op een dagelijks tafereel, op foto’s en herinneringen van een dag aan het strand. Het moment van de dag en lichtval spelen hierin een belangrijke rol.

Vaak gaan mijn werken over hoe mensen tot elkaar staan; het individu dat opvalt of juist opgaat in de massa. Mensen die opgaan in hun omgeving. Enerzijds vormen ze simpelweg een beeld van ritmes en kleuren maar anderzijds heeft het ook een lading over hoe we ons verhouden tot elkaar en de natuur, onze omgeving. De individualisering t.o.v. het behoren-tot-een-groep is een thema.

Ik interpreteer wat ik om me heen zie. Daarvoor kies ik telkens de techniek die het best helpt bij wat ik wil visualiseren. Door het gebruik van verschillende soorten verf en technieken krijgen mijn schilderijen een rijke gelaagdheid. Die oogt soms wat vervreemdend en de techniek laat ruimte voor toevalligheden. Het nodigt uit om verder te kijken naar zowel het verbeelde tafereel alsook de verfsporen op het doek.

Comments are closed.