Betty Paanakker

Galerie Posthuys toont sinds 2007 de bronzen unica van Betty Paanakker (1947).
De kunstenaar werd in haar opvoeding al vroeg met kunst geconfronteerd. Ze reisde met haar vader langs alle denkbare musea en was al vroeg gevangen door de magische verbeeldingskracht in de kunst van oude culturen. Met een docerende vader aan de Stadsacademie in Maastricht was het logisch om zelf kunst te gaan studeren. Edelsmeden en ruimtelijke vormgeving zijn de gebieden waar ze zich in heeft gespecialiseerd.

Niet alleen de resultaten van het creatieve proces, maar ook het ambacht vindt ze boeiend: kneden, mallen maken, brons gieten en patineren. De kunstenares is wekelijks te vinden in de bronsgieterij voor het uitvoeren van projecten van andere kunstenaars en om te werken aan haar eigen omvangrijke oeuvre.

De beelden van Paanakker zijn klein van formaat. De kleinste beelden kunnen als broekzakformaat betiteld worden; de grootste werken meten 30 cm hoog. Ze werkt niet in oplage; alle figuren zijn unica.

Kijkend naar haar werk ontvouwt zich een bijzondere fantasiewereld: geestige dierfiguren, uitgerust met voor de soort ongebruikelijke onderdelen; een vis met vleugels of een vogel met voeten. Meestal als een icoonachtig wezen neergezet: frontaal en monumentaal. Soms krijgen de wezens menselijke trekken: zittend in een boot of zich voortbewegend op een rijdend karretje.
De beeldtaal refereert aan oude culturen als de Egyptische, maar is altijd eigenzinnig en origineel.

Comments are closed.