Grietje Postma

De kleuren van het landschap moeten onder de lucht zitten

Na het Gymnasium in Kampen kiest Grietje Postma na wat omzwervingen voor haar vervolgopleiding de Kunstacademie Academie Minerva in Groningen. In beginsel om onderwezen te worden in de schildertechnieken. Een opmerking tijdens de schilderlessen dat Postma meer tekende in haar schilderijen, deed haar een kijkje nemen bij de grafische afdeling van de academie. Hoewel Postma en de grafische technieken geen liefde op het eerste gezicht waren, ontstond er mede door een inspirerende docent en na oefening een duidelijke ‘klik’ tussen de houtsnijkunst en Postma.

De houtsneden die Postma maakt ogen realistisch, maar zijn ontstaan in fantasie en weerspiegelen geen werkelijk bestaande bospaden, weilanden, zomer- en winterlandschappen. Postma zegt hier zelf over: “Het is een bepaalde sfeer die uitgelegd wordt, daar neem ik graag een landschap voor.”

Ruimte en sfeer zijn voor Postma belangrijk. Zij laat zich inspireren door de natuur en geeft haar landschappen een harmonische en verstilde stemming. Bomen, bloemen en takken verwerkt zij meesterlijk in haar prachtige houtsneden. De vormentaal van de berken, bloeiende kamperfoelieranken, klaprozen en knotwilgen is opgebouwd uit fragiele lijnen en de kleuren zijn eenvoudig, maar trefzeker weergegeven.

Wie nauwkeurig kijkt ziet in sommige houtsneden dat de houtnerven een levendige structuur geven aan de afbeelding. De vormentaal is heel sierlijk en roept associaties op met de fijne sierprenten uit de Chinese en Japanse prentkunst. “Vroeger had ik de behoefte alles te laten zien wat ik kon. Nu maak ik een keuze en heb ik een eigen stijl waar ik me in thuis voel.” Op subtiele manier geeft Postma een grote schoonheid en rust weer. Postma is geïnspireerd door het takkenspel van een boom of struik, het verbaast niet dat de seizoenen waar deze takken zichtbaarder zijn de voorkeur in het oeuvre van Postma genieten.

Postma bouwt haar werk weloverwogen en gestructureerd op, eerst de donkerdere lagen en later de lichtere. Letterlijk plaatst Postma de lucht als een van de laatste druklagen over alle onderliggende lagen van het landschap. “De kleuren van het landschap moeten onder de lucht zitten, dan voelt het werk compleet.”
In het recente werk kiest Postma ervoor om in de eerste laag juist lichte kleuren te drukken. Hierdoor creëert zij een sprankelend landschap. Het zonlicht op de bladeren of op de besneeuwde weilanden lijkt in deze prenten te schitteren.

Uit: “Grietje Postma – 20 jaar houtsnedes” door Sietske van Zanten (Conservator ING Art Management)

Comments are closed.