Bloemen (6 mei t/m 16 augustus 2020)

Momenteel is de groepstentoonstelling “Bloemen” te zien met werken van o.a. Betteke Akkerman (schilderijen), Jeannet Klement (keramische sculpturen), Gerrie Lulof (keramische sculpturen), Maurice Christo van Meijel (tulpenvazen), Caroline Serton (gemengde techniek op papier) en Maartje Strik (schilderijen).

Cecil Kemperink en Sneeuwklokken (voorjaarsvakantie 2020)

Vanaf de voorjaarsvakantie zijn twee nieuwe tentoonstellingen te zien in Galerie Posthuys.
Cecil Kemperink toont een keramische raaminstallatie en werken uit haar nieuwe serie “Nature” en wandwerken waarin ze keramiek combineert met Murano glas. De expositie is te zien t/m zondag 29 maart 2020.

Daarnaast is een kleine expositie te zien met “Sneeuwklokjes” van Betteke Akkerman (schilderijen), Gerrie Lulof (keramiek), Maurice Christo van Meijel (monoprints en keramische vazen) en Marian Smit (papieren wandsculpturen). Deze tentoonstelling is een prelude op de grote bloemententoonstelling die vanaf 1 april is te zien.

Winterexpositie


In de grote zaal exposeren Marieke Peters (werken op glas, keramiek en hout) en Jürgen Reichert (lichtobjecten). In de crypte is een nieuwe papierinstallatie te zien van Marian Smit en Maurice Christo van Meijel. Het werk van Marieke Peters is t/m zondag 15 maart te zien, Jürgen Reicherts objecten en de installatie van Smit & Van Meijel t/m zondag 29 maart.

Daarnaast zijn er nieuwe werken van Tonny de Brouwer (objecten van brons), Dimitri Feenstra (houtsnedes), Jolanda van Gennip (olieverf op doek), Gerrie Lulof (keramiek), Gert de Mulder (keramiek), Kaat Schulte (keramiek) en Serge de Vries (olieverf op paneel).

Lenneke Saraber & Betteke Akkerman (4 oktober t/m 10 november 2019)

This Is Not The Moon is een tentoonstelling van Lenneke Saraber.
Ze liet zich inspireren door de maan en vervaardigde vanaf 2006 verschillende schilderijen, linoleumdrukken en etsen. Dit is de eerste keer dat de collectie getoond wordt.

Betteke Akkerman schilderde een serie bloemschilderijen waar de kleur van af spat. In haar karakteristieke losse schilderstijl positioneert ze vazen en dahlia’s als vrolijke acteurs op een podium. Er is volop interactie tussen de geschilderde vlakken en getekende lijnen. Ze suggereren een geïmproviseerde choreografie.